Adlıq hal və ya ismin adlıq halı. Bu halda olan isimlər əşyanın adını bildirir, şə-kilçisi olmur, kim? nə? hara? suallarından birinə cavab olur. Bütün lüğətlərdə isimlər adlıq halda (başlanğıc formada) verilir. Məs: dəmir, dəmirçi, dəmirçilik, ev, evcik, daş, dağ, dağlıq, yazı, yazıçı, yazıçılıq və s. İsimlər adlıq halda cəm və mənsubiyyət şəkilçiləri ilə də işlənə bilir. Məs: bacı (başlanğıc formada); bacılar (cəm şəkilçisi ilə); bacım (mənsubiyyət şəkilçisi ilə); bacılarım (cəm və mənsubiyyət şəkilçisi ilə).

Adlıq hal təsirlik və ya yönlük halına keçə bilər.Məsələn:kitab.

Mən dostuma kağız(ı) verdim.(Təsirlik hal).

Kağız ilk dəfə Çində istehsal olunmuşdur.(Adlıq hal).

Kağız(ın) növləri çoxdur.(Yiyəlik hal).və s.