"Plebsin patrisiatla mübarizəsi" səhifəsinin versiyaları arasındakı fərqlər

k
Başqa vacib məsələ plebeylərin kütləvi borclanması və ciddi borc hüququ idi. [[XII cədvəl qanunları]]na görə, icarədar uğursuz borclunu edam etdirə bilərdi, lakin çox vaxt sonuncuları kölə kimi xaricə satırdılar ya da borcu qaytarmaq üçün onu qul kimi işlədirdilər.
Siyasi hakimiyət də gerçək olaraq patrisiatın əlində idi. Xalq yığıncağı, formal olaraq ali hakimiyət orqanı idi,əslində isə olduqca məhdud imkanlara malik idi. Bundan başqa, [[komiçiyalar]]ın bir növündə ([[senturial]])vətəndaşların varlı kəsimi mütləq əksəriyətdə idi, ikinci növü isə ([[kurial]])ancaq patrisilərdən ibarət idi. Real hakimiyət patrisial senatın və [[maqistrat]]ın əlində idi.
İdarəçiliyin başında iki [[konsul]] dururdu, hansı ki senturial komiçiyalar tərəfindən seçilirdi, və məhzinə görə, çar imperialına malik idilər. KonsullarKonsullardan başqa, ancaq onların köməkçiləri-kvestorlar-dəqiq
müəyyən olunublar; əvvəllərdə onlar konsulların məhkəmə işlərində köməkçiləri idilər, sonra isə dövlət xəzinəsinin qorunması ilə məşğul olurdular.
Məhz bu vəziyət plebsin əsas tələblərini müəyyən edirdi.
Birincisi, bu auxilium idi, yəni patrisiat hakimiyətin özbaşınalığından elementar hüquqi müdafiyə, və patrisiatın cəza hakimiyətini məhdud edən öz maqistratların və hüququnun olması. İkinicisi, neçə ki plebs xalq yığıncaqlarında çoxluq təşkil edirdi, o sonuncunun real hüquqlarının genişləndirilməsini tələb edirdi və komiçiyalarda səsvermənin prinsiplərinin daha demokratik. Nəhayət, plebs öz nümayəndələrinin ali vəzifələrdə və senatda təmsil olunmasını istəyirdi. Bundan başqa vacib məsələ kimi plebeylərin romalı vətəndaşlıqa nail olmaq qaldırılırdı: tam (kvirit adlandırılan) nigaha girmək, aktiv və passiv seçki hüququ.
== Qüvvələrin nisbəti ==
 
== Qaynaq ==