"Rem və Romul" səhifəsinin versiyaları arasındakı fərqlər

2.100 bayt əlavə edildi ,  5 il öncə
Düzəlişin təsviri yoxdur.
}}
 
'''Romus və Romulus (Remus və Remulus)''' (lat. Romulus et Remus)- etrusk mifologiyasında [[Börü Ata|qurd ata]]lar. İtalyan mifologiyasına etrusklər (tuskilər) vasitəsilə keçmiş olan bir əfsanə. Türklərin mağarada qurd tərəfindən bəslənən uşaq motivi ilə birə-bir eynidir. Romus və Romulus iki (və ya əkiz) qardaşdırlar və [[Roma]] şəhərini qurmuşlar. Bir çaya buraxılarlar və dişi bir qurd onları sudan çıxararaq bir mağarada əmizdirir. Daha sonra cütçü bir ailə tərəfindən tapılaraq övlad əldə edilir. Roma şəhərini qurmaq üçün də qurd tərəfindən emzirildikleri yeri seçərlər. Bu yerin ətrafını çevirərkən müzakirəyə başlayır və döyüş edirlər bunun üzərinə Romulus qardaşı Romusu öldürər. Beləcə qurduğu şəhər dövlətinin ilk xaqanı özü olur. Qardaşları bəsləyən qurd qara rəngli olaraq təsvir olunur
 
[[Etrusklar]] və ya digər adlarıyla tirhene (turhene)ler köhnə çağlarda italiyaya şərqdən gəlmiş olan bir xalqdır. Özlərinə Rasna (Rasana) deyərlər. Mənşələri hələ tam olaraq təsbit edilə bilməmişdir lakin Türklər ilə bənzər mədəni quruluşa sahib olduqları aydın olmaqdadır. O zamankı Avropa klanlarına görə irəli bir sivilizasiya səviyyəsindədir və bu mənada Roma və Avropa cəmiyyətlərinin sivilizasiyalarının inkişafına böyük fəaliyyətləri olmuşdur.
 
Qurdla bağlı bu cür əfsanələr digər xalqların mifologiya və folklorunda da var. Məsələn, Cənubi Amerika hinduları qurdu döyüşə aparan sərkərdə kimi qəbul edirlər. Ümumiyyətlə, əgər Avrasiyada qurd daha çox yol göstərən, döyüş tanrısı kimi xarakterizə edilirsə, Qərbi Avropada ona daha çox ilkin başlanğıc kimi münasibət bəsləyirlər. Qurdlarla bağlı Hans Bidermanın məşhur "Simvollar ensiklopediyası"nda xeyli maraqlı məlumatlar vardır. Məsələn, Qədim misirlilər qurd başlı tanrılara müharibə tanrısı kimi sitayiş edirdilər. Slavyan mifologiyasında isə qurda şərin elçisi kimi yanaşılır. Yazdıqlarımızı ümumiləşdirərək belə nəticəyə gəlmək olur ki, bütün hallarda qurd bəşəriyyətin əzəl çağlarından insanların düşüncəsində, arzu və niyyətlərində özünə möhkəm yer eləyib. Türklər isə qurd kultuna xüsusi bir ehtiramla bağlıdırlar.
 
==Romul-Qədim Roma çarı==
Rəvayətə görə Romada yeddi padşah olmuşdur. Bunlardan birincisi Romul idi. Bir rəvayətə görə, romalılar gənc əsgərlərə arvad almaq məqsədi ilə böyük bir tamaşa təşkil etmişdilər. Onlar qonşu tayfa - sabinliləri bu məclisə dəvət etmişdilər. Tamaşa zamanı romalılar tamaşaya gələnlərin qızlarını qaçırıb arvadsız əsgərlərə vermişdilər. Bu hadisə sabinlilərlə-romalılar arasında vuruşmaya səbəb olmuşdu. Lakin, romalı və sabinli qadınlar vuruşanların arasına girib onları barışdırmışdılar. Bundan sonra guya hər iki çar Romul və sabinlilərin padşahı Tit Tasi ölkələrini birlikdə idarə etmişlər. Romul və Tasi 6 il ərzində ölkəni birlikdə idarə etmişdilər. Bu vaxt ərzində onlar bir neçə uğurlu yürüş etmişdilər, həmçinin albanların (Alba-Lonqların) Kameriya koloniyasını da tutmuşdular. Lakin, Tasi tezliklə Laviniya şəhərində təhqir edilmiş vətəndaşlar tərəfindən öldürülmüşdü. Bundan sonra Romul birləşdirilmiş xalqların çarı oldu. Tasi öldükdən sonra Romul təklikdə çar olmuş və qonşu şəhərlərə qarşı müvəffəqiyyətlə müharibə edib, dövlətini genişləndirmişdi. Lfidenlərin, veylərin şəhərini özünə tabe etmişdir.
Deyilənə görə Romanın dövlət idarə sisteminin əsasını Romul qoymuşdur. O, guya vətəndaşları patris və plebeylərə ayırmış, “100 ata”dan ibarət ağsaqqallar şurası (senat) yaratmış, xalqı 3 tribaya və sabin qadınlarının adı ilə 30 kuriyalar bölünməsini təşkil etmişdi. Bir rəvayətə görə o, ətraf tayfalardan 3300 nəfərlik qoşun yaratmışdı. Onun ordusuna hər tərəfdən “ hünər göstərmək arzusunda olan” gənclər axışıb gəlirdilər. Romul onlara torpaq və “yeni dövlətin vətəndaşlıq hüququnu” vəd etmişdi. Romul bunlardan 3000 nəfərlik piyada qoşun (legion) yaratmışdı.
O, çarlığının 37-ci ilində ölmüşdü (bəzi mənbələrə görə öldürülmüşdü).
 
 
Türklərin Ərgənəkon dastanına görə, hiyləylə rastlaşaraq düşmənə yenilən türklərdən sağ qalan bir neçə nəfər qorunmaq üçün dağların arasında tək adamın zorla keçəcəyi yolla özlərinə kiçik yurd seçib, illərlə burada yaşayırlar. Bu məkana Ərgənəkon adı verən türklər düz dörd yüz il sonra həm özləri, həm də sürüləri o qədər çoxaldı ki, yurda sığmaz oldular. Qərara gəldilər ki, əvvəlki vətənlərinə qayıtsınlar. Türklər bu dağdan çıxmaq üçün çıxış yolu aradıqları zaman bir dəmirçi dedi: "Bu dağda dəmir mədəni var. Dəmiri əritsək, buradan çıxa bilərik". Beləcə, dağın geniş yerinə bir qat odun bir qat kömür qoyub od vurdular. Dəmir dağ əridi, türklər Ərgənəkondan çıxdılar və Bozqurdun onlara göstərdiyi yolla qurtuldular.
Anonim istifadəçi