"Hotakilər" səhifəsinin versiyaları arasındakı fərqlər

3 bayt çıxarıldı ,  2 il öncə
Düzəlişin təsviri yoxdur.
17-ci əsrin sonu 18ci əsrin əvvəllərində bütün [[Səfəvilər İmperiyası]] ərazisində [[feodal]] istismarın güclənməsi ilə əlaqədar olaraq bütün ölkəni xalq etirazları və üsyanlar dalğası bürüdü.
 
Əfqanların ən nüfuzlu və güclü tayfası olan [[gilzaylar]] [[1698]] – 99-cü illərdə [[Qəndəhar]] hakimi Abdulla xanın əvəz olunması xahişi ilə şaha müraciyətmüraciət etdilər. MüraciyətMüraciət cavabsız qaldı. Onda qilzaylar - yenədə uğursuz olaraq - [[Kabil]]un [[Böyük Moğol İmperiyası|moğol]] valisinə müraciyətmüraciət etdilər.
 
[[1704]]-cü ildə Qəndəhar ərazisinə [[bəluclar]] soxuldu. Onlar kəndləri yağmaladılar və Səfəvilərin onların yatırılması üçün göndərdikləri dəstəni darmadağın etdilər. Sağ qalanlar, yerli əhalinin qisasından qaçaraq Qəndəharın güclü istehkamlarının müdafiyəsinə sığındılar. İşlərin belə gedişi [[İsfahan]] sarayını narahat etməyə başladı, və bir az bundan əvvəl [[Kirman]]da bəluclara qarşı özünü yaxşı tərəfdən göstərən şah sərkərdəsi [[Qurqen xan]] göndərildi. [[Dəşti-Lüt]] səhrasının kənarı ilə keçən qısa yolla o Qəndahara gəldi və burada sərt şəkildə qilzayları yatırmağa çalışdı. Onlar, onlara qohum olmayan çoxlu yerli əhali də qoşulan üsyanla cavab verdilər. Bu üsyana, Hindistanla ticarətdən varlanan [[kələntər]] [[Mir Veys xan]] [[Hotaki]] başçılıq etdi. Qurqen xan böyük səylər nəticəsində üsyanı yatıra bildi.