"Fransua de Laroşfuko" səhifəsinin versiyaları arasındakı fərqlər

661 bayt çıxarıldı ,  7 ay öncə
Düzəlişin təsviri yoxdur.
 
{{Yazıçı}}
|adı = Fransua de Laroşfuko
|orijinaladı = {{Dil-fr|François VI, duc de La Rochefoucauld}}
|şəkil = François de La Rochefoucauld.jpg
|şəkil miqyası =220
|təxəllüs =
|təvəllüd = {{Doğum_tarixi|1613|9|15}}
|doğum_yeri =
|vəfatı = {{Vəfat_tarixi_və_yaşı|1680|3|17|1613|9|15}}
|ölüm_yeri =
|vətəndaşlıq =
|milliyət =
|ixtisası =
|təhsili =
|fəaliyyəti =
|fəaliyyət_dövr =
|əsər_dil =
|istiqamət =
|janr =
|ilk_əsər =
|mükafatlar =
|imzası =
|saytı =
|imdb =
}}
 
'''Fransua de Laroşfuko, VI Fransua, Roşfuko hertsoqu''' ({{Dil-fr|François VI, duc de La Rochefoucauld}}, [[15 sentyabr]] [[1613]] - [[17 mart]] [[1680]]) — [[Fransa]] yazıçısı və əxlaq vaizi. Özünün "Əxlaq qaydaları" (''Maximes'') əsəri ilə tanınır. Qədim zadəgan ailəsində doğulub. Gəncliyində orduda xidmət edib. Sent-Antuan döyüşündə yaralanıb.
 
 
Çünki, dünyada bunu heç kim istəmir və xoşlamır. Bununla da eyblər çoxalır və dərinləşir. Saxtakarlıq həqiqət donunda hər yanda hökm sürür. Buna görə hamı maska taxıb yaşayır. Xeyirxah sözlər kimin dilində çoxsa, birinci saxtakar odur. Laroşfuko yazır ki , insanların sözdə özlərini ədalətli göstərməsi əslində onların ədalətsiz əməllərini ört-basdır etmək üçündür. O, yazır ki , öz xeyirxah əməlini yaymaq cəzasız şər əməllər törətmək vasitəsidir. Laroşfukoya görə insanların ən böyük bəlası onların özlərini sevməsi, özlərinə aşiq olmalarıdır. Bu cəhətdən istisna təşkil edən adam tapmaq çətindir. Laroşfuko Avropa fəlsəfəsində moralist pessimizmin acdadlarından biridir.
== İstinadlar ==
 
{{İstinad siyahısı}}
== Mənbə ==
* [[Əlisa Nicat]] - Dünya Filosofları. Bakı, 1995.