"Tofiq Kazımov" səhifəsinin versiyaları arasındakı fərqlər

461 bayt əlavə edildi ,  11 il öncə
Düzəlişin təsviri yoxdur.
Bakıda mövcud olan bir sıra mədəni-maarif cəmiyyətləri (məsələn, "Nicat", "Səfa") teatr
truppalarının rəhbərlərindən idi.
Tofiq Kazımov [[14 yanvar]] [[1923]]-cü il Bakıda[[Bakı]]da doğulub və yeddiillik təhsilini burada alaraq
teatr məktəbini bitirib ([[1939]]-[[1942]]). Böyük Vətən müharibəsində iştirak edib. Döyüşlərdə
yaralanaraq [[1943]]-cü ildə qayıdıb və Gənc Tamaşaçılar Teatrında aktyor işləyib. Əyyub Abbasovun
"Məlik Məmməd", [[Abdulla ŞaiqinŞaiq]]in "Ana" dramlarının tamaşalarında Bulud və Əmrah rollarını
oynayıb.
[[1945]]-[[1951]]-ci illərdə Moskvada[[Moskva]]da Ümumittifaq Teatr Sənəti İnstitutunda [[rejissor]] təhsili alıb.
Tələbə ikən Ağdam Dövlət Dram Teatrında Həsən Qasımovun "Kür sahilində" pyesini tamaşaya
hazırlayıb.
[[1951]]-ci ildə Akademik Milli Dram Teatrında diplom tamaşası kimi Hüseyn Muxtarovun
"Ailə namusu" ("Allanın ailəsi") pyesinə səhnə quruluşu verib. [[1952]]-ci il [[25 aprel|aprelin 25]]-də Gənc
Tamaşaçılar Teatrına baş rejissor göndərilib, ancaq burada tamaşa hazırlamayıb. Elə həmin il
[[1 oktyabr|oktyabrın 1]]-də Akademik teatra rejissor götürülüb. [[1964]]-cü il [[16 mart|martın 16]]-da bu teatra baş rejissor
təyin olunub.
Tofiq Kazımov [[1980]]-ci il [[2 avqust|avqust ayının 2]]-də avtomobil qəzasında həlak olana qədər baş
rejissor işləyib.
[[1958]]-ci ildə kinostudiyaya işə qəbul olunaraq "Azərbaycanfilm"də çəkilən "[[Səhər (1960)|Səhər]]"
kinolentində [[rejissor]] kimi çalışıb. Elə həmin il rus dram teatrında [[Ənvər MəmmədxanlınınMəmmədxanlı]]nın "Şərqin
səhəri" pyesini tamaşaya hazırlayıb. [[1960]]-cı ildə kinostudiyadan çıxaraq yenidən Akademik teatra
quruluşçu rejissor götürülüb.
Tofiq Kazımov [[1960]]-cı ildə Musiqili Komediya Teatrında [[Tofiq QuliyevinQuliyev]]in "Qızıl axtaranlar"
(dramaturq: [[Həsən Seyidbəyli]]) operettasma quruluş verib. [[Naxçıvan]] teatrında Məmmədəli
Tarverdiyevin "Kölgəli dağ" ([[1964]]), Quba teatrında Rza Şahvələdin "Qız qalası" ([[1961]]), [[Şıxəli
QurbanovunQurbanov]]un "Əcəb işə düşdük" ([[1963]]), Gəncə teatrında [[Altay MəmmədovunMəmmədov]]un "Yadındamı" ([[1969]])
dramlarına quruluş verib.
Tofiq Kazımov uzun illər teatr institutunda aktyor və rejissor sənətindən dərs deyib. Xalq
artistləri [[Ağasadıq Gəraybəyli]], [[Məmmədəli Vəlixanlı]], [[Kazım Ziya]], [[Əliağa Ağayev]] (Zəfər
Nemətovla birgə), [[İsmayıl Osmanlı]] barədə monoqrafiyalar yazıb. "Çağırış", "İşıqlı yollarda",
"Şəfəq", "Qoçaq Polad" və digər pyeslərin müəllifidir. Mətbuatda teatr sənətinə, müxtəlif tamaşalara
aid resenziya və məqalələrlə çıxış edib.
Tofiq Kazımov [[1965]]-ci ildə "Antoni və Kleopatra" (Vilyam[[Uilyam Şekspir]]) və [[1979]]-cu ildə
"Şəhərin yay günləri" ([[Anar]]) tamaşalarına görə Dövlət mükafatları ilə təltiflənib. Respublikanın
əməkdar incəsənət xadimi ([[1961]]) və xalq artisti ([[1 iyun]] [[1974]]) fəxri adlarına layiq görülüb.
Akademik teatrda sıravi rejissor kimi Karlo Haldoninin "Məzəli hadisə" (1952), [[Mirzə Fətəli
AxundzadəninAxundzadə]]nin "Lənkəran xanının vəziri", Lope de Veqanın "Sevilya ulduzu" ([[1953]]), "Dəlilər"
(1963), [[Maksim QorkininQorki]]nin "Vassa Jeleznova" ([[1954]]), [[Rəsul RzanınRza]]nın "Qardaşlar", [[Nazim HikmətinHikmət]]in
"Qəribə adam" ([[1956]]), [[Ənvər MəmmədxanlınınMəmmədxanlı]]nın "Şirvan gözəli" ([[1957]]), [[Şıxəli QurbanovunQurbanov]]un "Əcəb
işə düşdük", Aleksis Parnisin "Gözıllik və sevgi adası" ("Afrodita adası"., [[1961]]), [[Viktor HüqonunHüqo]]nun
"Mariya Tüdor" ([[1962]]), [[Sabit RəhmanınRəhman]]ın "Sevimli rollar" ([[1963]]) pyeslərinə səhnə təfsiri verib.
Baş rejissor kimi Akademik teatrda [[Vilyam ŞekspirinŞekspir]]in "Antoni və Kleopatra" ([[1964]]),
"Hamlet" ([[1968]]), "Fırtına" ([[1974]]), [[İlyas ƏfəndiyevinƏfəndiyev]]in "Sən həmişə mənimləsən" ([[1964]]), "Unuda
bilmirəm" ([[1968]]), "Məhv olmuş gündəliklər" ([[1969]]), "Bağlardan gələn səs" ([[1975]]), [[Cəlil
MəmmədquluzadəninMəmmədquluzadə]]nin "Ölülər" ([[1966]]), [[Şıxəli QurbanovunQurbanov]]un "Sənsiz" ([[1967]]), [[Əbdürrəhim bəy
HaqverdiyevinHaqverdiyev]]in "Pəri cadu" ([[1969]]), Branislav Nuşiçin "Nazirin xanımı" ([[1970]]), [[Sabit RəhmanınRəhman]]ın
"Yalan" ([[1965]]), "Küləklər" ([[1970]]), [[Bəxtiyar VahabzadəninVahabzadə]]nin "Yağışdan sonra" ([[1971]]), Yucin O'Nilin
"Qızıl" ([[1971]]), [[Cəfər CabbarlınınCabbarlı]]nın "Aydın" ([[1972]]), [[İmran QasımovunQasımov]]un "Nağıl başlananda" ([[1973]]),
Aleksandr Vampilovun "Övlad" ([[1974]]), [[Məmməd Səid OrdubadininOrdubadi]]nin "Qılınc və qələm" ([[1976.]],
Səhnələşdirənisəhnələşdirəni özüdür), [[Maqsud İbrahimbəyovunİbrahimbəyov]]un "Ümid" ([[1976]]), [[Mirzə İbrahimovunİbrahimov]]un "Bəşərin
komediyası və yaxud Don Juan" ([[1977]]), Anatoli Safronovun "Daşqın", Dmitri Asenovun "Qızıldan
qiymətli" ([[1977]]), [[Mirzə Fətəli AxundzadəninAxundzadə]]nin "Müsyö Jordan və dərviş Məstəli şah" ([[1978]]), [[Əkrəm
ƏylislininƏylisli]]nin "Quşu uçan budaqlar" ([[1978]]), "Yastı təpə", Taufiq əl Hakiminin "Karıxmış sultan"
([[1980]]) pyeslərini tamaşaya hazırlayıb.
Tofiq Kazımov baş rejissorluğu dövründə teatra çoxlu istedadlı gənc cəlb etdi.
Tofiq Kazımov yeni teatr poetikası yaratmaqla, onun estetik səciyyələrini müəyyənləşdirdi.
Tofiq Kazımov qaysaqlanıb köhnəlmiş səhnə şərtiliklərini cəsarətlə sındırırdı. Onun quruluş
verdiyi tamaşalarda pərdə obraz-rəmzə çevrilirdi.
Tofiq Kazımov klassik dramlara "doqmadoğma", "toxunulmaz" kimi baxmaq flkrinin əleyhinə
çıxır, həmin əsərlərin tamaşalarında cəsarətli eksperimentləri, inamlı axtarışları, dəyərli nəticələri ilə
diqqəti cəlb edirdi.
Akademik teatrda həmişə gənc qəhrəman rolları tanınmış, müəyyən fəxri adlarla təltiflənmiş
50-60 yaşlı aktyorlara verilirdi. Bu səmərəsiz ənənəni məhz Tofiq Kazımov cəsarətlə sındırdı. O,
"Sən həmişə mənimləsən" tamaşasında 18 yaşlı Nargiləni tələbə [[Amaliya PənahovayaPənahova]]ya, "Ölülər"dəki
gənc İsgəndəri 28 yaşlı [[Həsən TurabovaTurabov]]a... tapşırdı.
Tofiq Kazımovun tamaşalarında həm fikir, həm də estetik forma baxımından həmişə təzətərlik,
təravət vardı.