Şəmsi Fəxri

Şəmsi Fəxri — XIV əsr İran lüğətçisi və filoloqu. O, ən çox 1344-cü ildə Fars vilayətinin son incuid hakimi Əbu İşaq İncuya (hak. 1343–1357) həsr olunmuş "Miyar-i Cəmali və-miftə-yi Bu İşaki" nin ("Camala təklif olunan quş tələsi və Əbu İshaqa həvalə edilən açar") əsərinin müəllifi kimi tanınır.[1]

Şəmsi Fəxri gəncliyi dövründə Luristanda hökmranlıq sürən həzarəspilər sülaləsinin sarayında xidmət etmişdir. O, 1313-cü ildə hökmdar Nüsrətəddin Əhmədə (hak. 1296–1330) həsr etdiyi "Miyar-i nüsrəti" şeirini ərsəyə gətirmişdir. Monqol Elxanilərin fars əsilli vəziri olan Qiyasəddin ibn Rəşidəddinin sarayına qoşulmuş, ondan sonra incuidlərin sarayına qatılmışdır.[2]

MənbəRedaktə

İstinadlarRedaktə

  1. Massé, 1965. səh. 755
  2. Boroujerdi, 2013. səh. 134 (see also note 19)

ƏdəbiyyatRedaktə

  • Boroujerdi, Mehrzad (2013). Mirror For the Muslim Prince: Islam and the Theory of Statecraft (ingilis). Syracuse University Press. ISBN 978-0815632894. JSTOR 10.3366/j.ctt1j1w04g.
  • Massé, H. "Fak̲h̲rī". In Lewis, J.; Pellat; Schacht (eds.). The Encyclopaedia of Islam (ingilis). Volume II: C–G (New Edition).