Ağ-qara payız (film, 1996)

Ağ-qara payız qısametrajlı sənədli-bədii televiziya filmi rejissor Vəli Səyyadi[1] tərəfindən 1996-cı ildə çəkilmişdir. Film Azərbaycan Televiziyasında[1] istehsal edilmişdir. Filmin müqəddiməsində qəhrəmanın ötürdüyü ovqatdan, artıq sezirsən: biz bir insanın uşaqlığına səyahət edəcəyik. Bir tərəfdən bu lirik-ovqat əhvalatı şərtidir. O mənada ki, bizim hər birimizin uşaqlığımızla bağlı nəsə ümumi, o hər nə qədər ağrılı olsa belə həsrətimiz, xiffətimiz var. Müəllif də artıq geri dönməsi mümkün olmayan keçmişi, zamana xiffəti kino dilinə çevirib.

Ağ-qara payız
Ağ-qara payız (film, 1996).jpg
Janr sənədli
qısametrajlı
Rejissor Vəli Səyyadi
Ssenari müəllifi Vəli Səyyadi
Operator Elxan Nəbiyev
İstehsalçı Azərbaycan Televiziyası (Azərbaycantelefilm)
Rəng rəngli
Vaxt 21 dəq.
Ölkə Azərbaycan Azərbaycan
Dil azərbaycanca
İl 1996

MəzmunRedaktə

Film yaxın planda profildən gənc kişinin nəqli ilə başlayır, o, tez-tez əlləri ilə üz-gözünü ovuşdurur: “Mən deyə bilmərəm. İndi nəyisə xatırlamaq çox çətindir. Çox illər keçib o vaxtdan. Ümumiyyətlə, çətindir, insan üçün keçmiş haqda danışmaq. Elə bil yuxudur, sən heç vaxt onu olduğu kimi xatırlaya bilmirsən. Yadımdadır, biz nə vaxtsa gölün qırağında yaşayırdıq, qamışların səsi, külək, nənəmin zümzümə etdiyi mahnılar....” [1]

Müqəddimədə qəhrəmanın ötürdüyü ovqatdan, artıq sezirsən: biz bir insanın uşaqlığına səyahət edəcəyik. Bir tərəfdən bu lirik-ovqat əhvalatı şərtidir. O mənada ki, bizim hər birimizin uşaqlığımızla bağlı nəsə ümumi, o hər nə qədər ağrılı olsa belə həsrətimiz, xiffətimiz var. Müəllif də artıq geri dönməsi mümkün olmayan keçmişi, zamana xiffəti kino dilinə çevirib.[1]

Tamaşaçı qəhrəmanın uşaqlıq illərinə səyahət edir. Onun xatirələri vizuallaşır. Göldə qayıqla gəzişən uşaq və onun sudakı əksi, çırpı yığması, köynək toxuyan qarı...[1]

İşıq-kölgə ifadə-təsvir vasitəsi üzərində çəkilən film ustalıqla detal planlardan hörülür. İbtidai interyerdə alışan ocaq, alçaq tavan, sac, his basmış çıraq, divardan asılan köhnə şəkillər, süjet xəttinin mərkəzində dayanan almalar - itirilmiş idilliyanın nostalgiyasını yaşadır. Çox güman ki, alma insan günahlarına allyuziyadır.[1]

Horror janrının elementləri intonasiyasında çəkilən-qaranlığın, yağışın səsi fonunda atanın, ananın, qızcığazın görünüb itən portretləri həyəcanlı ovqat verir. [1]

Son səhnədə uşaq alma yeyir, kimsəsiz evdə cəhrə fırlanır.[1]

Filmin üzərində işləyənlərRedaktə

Ssenari müəll: Vəli Səyyadi
Rejissor: Vəli Səyyadi
Operator: Elxan Nəbiyev[1]

İstinadlarRedaktə

Həmçinin baxRedaktə

Azərbaycan filmlərinin siyahısı
1996-cı ilin Azərbaycan filmləri
1990-cı illər Azərbaycan filmlərinin siyahısı