Albrext Penk

Albert Penk (25 sentyabr 1858[1][2][3][…], Roydnits[d]7 mart 1945[4][1][2][…], Praqa[4]) — alman geoloqu, coğrafiyaçısı, okeanoloqu, Valter Penkin atasıdır.

Albert Penk
alm. Albrecht Penck
Albrecht Penck.jpg
Doğum tarixi 25 sentyabr 1858(1858-09-25)[1][2][3][…]
Doğum yeri
Vəfat tarixi 7 mart 1945(1945-03-07)[4][1][2][…] (86 yaşında)
Vəfat yeri
Vətəndaşlığı
Milliyyəti alman
Elm sahəsi geologiya
Elmi dərəcəsi doktor[d][5]
İş yerləri
Təhsili
Üzvlüyü
Mükafatları İncəsənət və elm sahəsində Pour le Mérite ordeni
Vikianbarın loqosu Vikianbarda əlaqəli mediafayllar

Tərcümeyi-halıRedaktə

Albert Penk — biznesmen Emil Penkin (1829–1880) və arvadı Elizabet Penkin (1833–1896) oğludur. 1885–1906-cı illərdə Penk Ven universitetini, 1906–1927-ci illərdə Berlin universitetini professor çalışıb. 1886-cı ildə Penk İde Qanqxoferlə (1863–1944) ailə həyatı qurub. bacısı Lüdviqa Qanqxofera məşhur bavariya yazıçısıdır. Onların oğlu Valter Penk məşhur coğrafiyaçı və geomorfoloqdur. Ferdinand fon Rixthofenanın ölmündən sonra 1906–1927-ci illərdə albert Coğrafiya institutunun direktoru oldu.1906-cı ildə İsveç Krallığının akademiyasının üzvü olur. 1918-ci ilə kimi okeanaqrafiya muzeyinin rəhbəri olur. Penk okeanologiyaiqlimşünaslığı öyrənir. O, 1945-ci ilin mart ayının 7-də Praqada ölür.

Penkin tədris məktəbiRedaktə

Penk Vyanada fiziki coğrafiyanı beynəlxalq səviyyəyə qaldırdı. O geomorfologiyanın bəzi problemlərini öyrənirdi (Alp dağlarının). İspaniya , mMrakeş, Kanada, Avstraliya, Çin, yaponiya olmuş, coğrafiyasını öyrənmişdir. Onun tələbələri — serbiyalı İovan Çvic, yaponyalı naomasa Yamazaki, fransız Emmanuel de Marton, bolqar Jeko Radev, avstraliyalı Fric mMxacekdir.

ƏsərləriRedaktə

  • Die Vergletscherung der Deutschen Alpen, Lpz., 1882
  • Morphologie der Erdoberfläche, Bd 1–2, Stuttg., 1894
  • Die Alpen im * Eiszeitalter, Bd 1–3, Lpz., 1909 (совместно с Е. Brückner)
  • Die Donau, Wien, 1891.

İstinadlarRedaktə

Xarici keçidlərRedaktə

  •  На Викискладе есть медиафайлы по теме Альбрехт Пенк
  • Пенк, Альбрехт // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890–1907.
  • Большая советская энциклопедия