Osmanlı Türkcəsi

Osmanlı Türkcəsi ya da Osmanlıca, Osmanlı İmperiyasının ilk əsas qanunu olan Qanun-i Əsasidə bəhs olunan Türkcə (Osmanlı Türkcəsi: لسان توركى Lisān-ı Türkī; توركى Türkī; توركجه Türkçe; لسان عثمانى, Lisān-ı Osmānī), XIII və XX yüzillər arasında Anadoluda ve Osmanlı Dövlətinin yayıldığı bütün ölkələrde istifadə olunmuş, Ərəbcə ve Farscanın tərkibi altında qalan Türk dili. Əlifba olaraq əsasən Ərəb əlifbasının Farsca ve Türkcə üçün hazırlanmış bir növü istifadə olunmuşdur. Xalq arasında bəzən bu dil dönəmi üçün yanlış bir təbir olan “Qədim Türkcə” də istifadə olunurdu.[1]

İstinadlarRedaktə